De week dat Mot een duikboot vond, begon redelijk normaal. Dat was niet zo gek. Er moest nog heel wat gebeuren voor haar grote vondst. Ze had nog niet eens een magneet.
Mot heet eigenlijk Vlinder. Maar zo noemt alleen haar moeder haar nog. Die wil het liefst een opgeruimd, luchtig kind in een jurkje. Mot is zo niet. Mot houdt van zwarte kleren en van de oude, rommelige stad waarin ze opgroeit. Uit opstandigheid koopt ze van haar spaargeld een magneet om mee te vissen in het oude kanaal. Ze vindt een kleine, roestige duikboot. Die duikboot is het begin van een groots avontuur, waarbij Mot de punk-acrobaten van De Werf ontmoet, ze het tegen een machtige miljardair opneemt en ze haar moeder beter leert kennen.
Het verhaal speelt zich net niet in onze wereld af, Mots stad is wat roestiger en ouder. Het is een dik avonturenboek geworden, een jeugdroman noemt de uitgeverij het mooi. Over jezelf zijn, over de rafelrandjes van een stad en over hoe moeders en dochters elkaar soms in de weg zitten.
