Op een zachte novembernamiddag haast Siem zich op zijn skeelers naar zijn liefje Marijke. Maar op de spoorwegbrug zit een bloedmooi meisje. Paulien, heet ze. Ze maakt een tekening en telt daarbij elke lijn die ze op het blad zet. Siem is ondersteboven. Niet alleen haar figuur, maar ook haar onbegrijpelijke reacties fascineren hem. Algauw komt Siem erachter waarom Paulien zich zo ongeveer gedraagt. En hij weet niet meer hoe het nu verder moet.
Een jongen leert een meisje kennen. Hij wordt verliefd, maar haar autisme staat als een muur tussen hen in.
